Eddie Eland

Vandaag kreeg ik een telefoontje van mijn broer.
Blijkt ie in Nederland te zijn, terwijl ie een sabbatical heeft van een half jaar...
(voor avonturen zie zijn weblog)
Was goed om hem weer even te zien.
En hij had een verassing bij zich! Een kadootje. Niet voor de kids, maar voor mij.
Toen ie erbij vertelde dat hij hoopte dat het 'de pijn wat zou verzachten' wist ik eigenlijk al wat het was. Althans, ongeveer.

We gaan terug in de tijd. Vroeger, toen ik nog jing en onbezonnen was, heb ik ooit eens een baby-zeehond gekregen. Een hard knuffeltje, met heerlijk zachte haren. Ik was helemaal weg van hem!!!
En toen kwam mijn broer langs... En die heeft hem kaalgeschoren met een tondeuse...
Dat doet nu nog zeer (als ik mijn best doe)
Die pijn is nu helemaal weg. Ik heb een Elandje van hem gekregen. En die is dus Eddie gedoopt.
Hij hangt in de auto, achter de binnenspiegel geklemd.
Denk ik meteen iedere dag aan mijn broer.
Nu maar hopen dat het werkelijk een Eland is, en geen rendier. Moet ie omgedoopt worden....

Opa, Oma, ik heb mijn diploma!

Vandaag hebben de kids afgezwommen voor hun B diploma.
Natuurlijk heeft weer iedereen het gehaald.
Waar is de tijd gebleven dat je daadwerkelijk kon zakken bij het afzwemmen...
Ik kan me nog vaag herinneren dat ik bij het afzwemmen de 7 meter onder water niet haalde.
Na drie pogingen mocht ik het bij hoge uitzondering nog eenmaal proberen.
Dankzij mijn broer, die vertelde dat ik mijn ogen open moest houden, heb ik het toen gehaald...
Op het nippertje, maar het is gelukt!


Tegenwoordig zwem je officieel al af tijdens de les.
De kids denken dat het de selectie is, maar eigenlijk is dat het daadwerkelijke afzwemmen.
We laten ze maar in de waan. Jongens, als jullie dit lezen: Sorry.

Het blijft wel knap van ze. Ze zijn nog maar een paar weken op les geweest (ik dacht drie of vier) en ze hebben nu al hun diploma gehaald.
We zijn weer trots op ze!